3 տարեկան որդիս պատահական իմ փոխարեն համակարգչից նամակ ուղարկեց տնօրենիս․․․Տնօրենիս պատասխան նամակը ինձ ուղղակի ապշեցրեց
Երեխաները Դե, ինչպես կռահել, թե ինչ է կարելի սպասել նրանցից: Նրանք արագ սովորում են, շատ ավելի արագ, քան նկատում են մա յրերը։ Ահա և իմ փոքր խուլիգանը վերջերս կարողացել է զարմացնել ինձ: Նա կարողացավ բարձրանալ իմ աշխատանքի սեղանի մոտ:
Պատկերացնո՞ւմ եք, կանգնած ոտքերի մատների ծայրերին կրկնում էր այն ամենը, ինչ հասցրել էր տեսնել:Այս փոքրիկը հասել էր իմ աշ խատանքային հաշվետվություններին:Ես նկատեցի իմ տղային, ցան կացա տեսնել, թե ինչով է զբաղվ ելում։Գուցե նրա ուշադրությունը ինչ-որ բան համակարգչի մոտ է գրավել:
Բայց որդիս կանգնած էր այնպես, կարծես ամբողջ կյան քում համա կարգչով է աշխատել: Նա առանձն ացրեց զեկույցի պարբերությ ունը: Առանձնացրեց և ջնջեց
-Որդիս,- ես քնքշորեն ասացի,- բայց քեզ սպասում են արջուկն ու կատուն: Գնա նրանց մոտ: Նրանք քեզ կարոտել են,- ասացի և երեխային իջեցրեցի հատակին։
-Ոչ, մայրիկս հոգնել է: Ես նրա փոխարեն կաշխատեմ, — հայտարարեց իմ տղամարդը։ Մայրիկն ինքն է ցանկանում աշխատել!
-Դե, ոչ,- ասաց որդիս, — ես կաշխատեմ, այլ ոչ թե մայրս: Իսկ ես արդեն հասկանում էի,թե ինչեր է հասցրել անել որդիս։Նա արդեն շատ բան էր հասցրել անել և չէր պատրաստվում կանգ առնել: Իսկ այստեղ հեռախոսի զանգը հնչեց: Տնօրենի համարն էր: Դժբախտությունը եկավ այնտեղից, որտեղից չէինք սպասում։ Ես վերցրեցի հեռախոսը և լսեցի նրա տեղակալի ձայնը։
-Բարև Ձեզ, Նիկոլայ Պետրովիչ!Ինչ-որ հրատապ բան է պատահել:
-Հրատապ է, այո: Հաշվետվությունները ուղարկել էք կիսատ: Մենք այդպես սովոր չենք աշխատել։ Ես գիտեմ, որ դուք փաստաթղթերը տարել եք ձեր հետ տուն
-Դե հասկանում եք, ես չէի սպասում
