30 տարեկան եմ ու ինձ թվում ա, որ էս երկրի վրա չկա էնպիսի տղամարդ ում ես կհավանեմ ու կամուսնանամ հետը․ Հենց այդ պատճա ռով տեսեք, թե ինչ որոշում եմ կայացրել․․․
Երեսուն տարեկան աղջիկ եմ, բայց հլը չեմ ամուսնացե, որ ճիշտն ասեմ ոչ էլ հույս ունեմ ամուսնանալու։Տունս ուրախությամբ ա լցվել, գիտեմ որ մեկը կա ով հավատում ու սպասում ա ինձ։ Իրար հետ շատ ենք կապնվել։
Բայց երեկ էտ երեխու իսկական հերն էր իմ տուն եկե, լավ էլ հարուստ մարդ ա։Ես երեխեն որ հորը տեսավ միանգամից գնաց գրկեց, հերն էլ էր հուզվել։
Ասում եմ բա որ ձեր երեխուն սիրում էիք, ինչի եք մանկատուն տվե, ինքն էլ թե բա երկար պատմություն ա, խնդիրներ ունեյի, բայց հի մի սաղ կարգավորել եմ ու ուզում եմ, որ դուք էլ իմ կինը դառնաք։
Շշմել էի, բայց դե սրտովս էր էտ մարդը։
