45 տարեկանում իմ կյանքը վերածվեց դժոխքի՝ ամուսինս լքեց ինձ, որդուս էլ շրջեց իմ դեմ տրամադրեց․․․Չգիտեմ ինչ անեմ

45 տարեկանում իմ կյանքը վերածվեց դժոխքի՝ ամուսինս լքեց ինձ, որդուս էլ շրջեց իմ դեմ տրամադրեց․․․Չգիտեմ ինչ անեմ։Լյուսին մի ժամանակ կարծում էր, որ ունի սիրող ընտանիք ու երջանիկ կյանք։ Բայց ամուսնալուծությունից հետո նա ոչինչ չուներ։ Զգում էր, որ այս աշխարհում այլևս ոչինչ չկա, ինչն իրեն կպահեր։

Բայց հետո ամեն ինչ փոխվեց, երբ մի մեքենա քիչ էր մնում նրան վրաերթի ենթարկեր։ Հենց այդ պահին նա հանդիպեց վաղուց կորած ընկերուհուն, ու նրա կյանքը սկսեց նոր ուղղությամբ ընթանալ։

Նայելով այդ ընտանեկան լուսանկարին՝ թվում էր, թե նրանց ծիծաղը հնչում է գլխումս՝ ծաղրելով այն ամենը, ինչ կորցրել էի։ Աչքերս հեռացրի լուսանկարից ու փորձեցի ներծծել նրանց դեմքերին արտացոլված երջանկությունը՝ այդքան հեշտ, անհոգ ժպիտները, բոլորը միասին, նույն սենյակում։

Դժվարությամբ կուլ տվեցի՝ զգալով, թե ինչպես արցունքները խայթում են աչքերս, մտածելով Հարրիի՝ իմ որդու մասին, որը հիմա ինձ համար օտար մարդ էր դարձել։Նա չէր պատասխանում իմ զանգերին, չէր ուզում լսել պատմության իմ կողմը։ Իմ դավաճան ամուսին Ջեյմսը հոգացել էր դրա մասին՝ համոզելով նրան, որ ես եմ հեռացել, որ ես եմ լքել նրանց։

— Լյուսի, ամեն ինչ կարգի՞ն է,— հանկարծ լսվեց տիկին Քինսլիի ձայնը՝ կտրելով ինձ նրա անթերի մաքուր տան լռության մեջ խրված մտքերից։

— Օ՜հ… այո՛, տիկին Քինսլի,— պատասխանեցի՝ արագ սրբելով աչքերս ու ինձ ստիպելով մի փոքր ժպտալ։

— Ամեն ինչ լավ է։ Պարզապես մի քիչ… հոգնած եմ։

Նա նայեց ինձ մեղմ, բայց հաստատուն հայացքով՝ գլուխը թեթև թեքած, ասես կշռադատում էր իր խոսքերը։

— Լյուսի, գիտեմ, որ վերջին շրջանում քեզ համար դժվար է եղել,— հանգիստ ասաց նա՝ մի քայլ մոտենալով։— Բայց կարծում եմ՝ ժամա նակն է խոսելու։

Այդ խոսքերը քարերի պես հարվածեցին ինձ։ Սիրտս սկսեց արագ խփել՝ արդեն զգալով, թե ինչ կարող է հաջորդել։

— Խնդրում եմ, տիկին Քինսլի,— ասացի, ձայնս հազիվ էր պահում իրեն,— ես ավելի լավ կաշխատեմ, երդվում եմ։ Գիտեմ՝ դանդաղ եմ եղել, բայց կաշխատեմ ավելի արագ, կփորձեմ ավելի ուրախ լինել։ Խոստանում եմ։

Նա նայեց ինձ՝ աչքերում տխուր կարեկցանք։

— Խնդիրը միայն արագությունը չէ, Լյուսի։ Տեսնում եմ, որ դու ցավի մեջ ես, ու գիտեմ, որ անում ես հնարավոր ամեն ինչ։ Բայց…որդիս նկատում է նման բաները, իսկ ինձ պետք է մեկը, ով տունը մի քիչ թեթևություն կբերի, հասկանո՞ւմ ես։

Կուլ տվեցի։ Կոկորդս չոր էր դարձել։

Եթե հավանեցիք այս գրառումը կիսվեք Ձեր ընկերների հետ.
GOOD LOOKING NEWS