Աղջկաս հարսանիքից հետո սպասում էի, որ կարմիր խնձորը բերեն, տեսա չեն գալիս, զանգեցի կիսուրին. նենց բան ասեց, աչքերս չռվ եցին․․․Ես աղջկաս շատ փակ եմ պահել, թույլ չեմ տվել ոչ մեկի հետ շփվի: Որ եկան ուզելու, տեսա լավ մարդիկ են տվեցի: Մինչև մատա նի չդրեցին, չթողեցի էդ տղու հետ հանդիպեր:
Հարևանի, բարեկամի տեր եմ, ինչի ավել-պակաս խոսան, ասեն Սիլվայի աղջիկը տղու հետ ման ա գալիս: Հարսանիք արեցինք, ճոխ, տեղը-տեղին, որ հանկարծ խնամիս բերան չբացի ասի ինչ որ բան էն չէր:Հարսանիքից հետո մյուս օրը սպասում էի, որ կարմիր խնձորը բերեն:
Տեգորս կնիկն էլ վրա- վրա զանգում էր, հարցնում էր ձեն-ձուկ չկա: Վերջը ես զանգեցի աղջկաս կիսուրին: Հարցրի, բա ոնց որ կարմիր խնձոր չեն բերում, ասեց. Ի՞նչ ձևերի հետևից ես ընկել, հիմա ո՞ր թիվն ա, նախնադարյան բաներ ա: Շշմած մնացի, բա հիմա իմ հարևա ններին,բարեկամնրին ի՞նչ ասեմ:
Ինչ ասես կխոսան մեր հետևից, կասեն ուրեմն մի բան էն չի: Սիլվան էդ կնիկը չի, որ իրա հետևից բամբասեն: Որոշեցի աղջկաս հետ խոսամ: Ինքն էլ ասեց, որ ամեն ինչ նորմալա, առավոտ կիսուրն իրան ոսկի մատանի ա տվել, ճակատն էլ պաչելա: Դե արի, հիմա իմ կողմի ժողովրդին բան հասկացրու: Մարդս էլ մի կողմից ա նե րվերս ուտում:
