Ամուսինս ինձ այնպիսի դաս տվեց, որը փոխեց ամբողջ կյանքս․․․Երբեք չեմ մոռանա դա
Մի անգամ ամուսինս ինձ անգին դաս տվեց: Ես չհասկացա նրան սկզբում և նեղացա: Նրան համարեցի համառ և ընտանեկան կյանքից գլուխ չհանող:Մենք այդքան էլ երիտասարդ տարիքում չենք ամուսնացել. նա 42 տարե-կան, ես՝ 36:
Երկուսս էլ կայացած և սեփական տեսակետը ունեցող մարդիկ ենք:Սկզբնական շրջանում ես կարծես էյֆորիա-յի մեջ լինեի, իսկ հետո ան նկատ կերպով՝ չափից ավել տար վելով նոր կարգավիճակով և տունը կահա վորելով, սկսեցի նկատել սխալս սխալից հետո:Թողել էի աերո բիկայի և անգլերենի պարապմ ունքները՝ ի օգուտ կեքսերի պատրաստման և խալիների մաքրման:
Ծածկոց ներ էի կարո ւմ և սավաններն էի արդո ւկում: Փակոց ներ էի պատրաստում:Նիհարել էի, նյարդային էի դարձել, և ինքս ինձ զոհի կարգավիճակի մեջ էի գցել:Այդ օրը հիշո ւմ եմ ինչպես հիմա: Ես ամբողջ օրը խոհանո-ցում էի, անդադար մի բան էի պատրաստում: Եվ հանկարծ նա չդիմացավ.
-Լսիր ինձ, պետք չէ ծառայել ինձ, ամեն օր հինգ տես ակի ուտեստ պատր աստել: Մենք միմյանց համար ստրուկ-ներ չենք, ես քո ամբողջ կյ անքը չեմ, այլ միայն մի մաս նիկը: Մենք պատա հաբար հանդիպել, սիրահարվել և մի կետ ենք գտել, որտ եղ մեզ լավ ենք զգում: Մնա ցած ամեն ինչը անձնական է: Մի փորձիր ներաճել իմ կյանք: Մի փորձիր լինել ավելի լավ կամ վատ: Մնա այն նույնը, ում ես սիրել եմ: Թեթև, կյանքով լի:
Նա բաժակը նետեց լվացարանի մեջ և գնաց մար զասրահ: Ես մնա ցի կանգ նած՝ փորձելով հասկանալ այն ա-մենը, ինչ նոր ասվեց:Կամքի ուժս հավաքելով՝ կուլ տվեցի արցունքներս, աղբը գցեցի շերտավոր խմորը և հեռու տեղում պահեցի ասեղնագործ բարձերը:Լվացվեցի,զանգեցի անգլերենի ուսուցչուհուս և անավարտ պատմված-քով ֆայլը բացեցի:
Այդ ժամանակվանից ես տնտեսուհի չեմ, կարուձև անող չեմ: Չեմ ծառայում, չեմ փորձում դուր գալ և ոչինչ չեմ ապացուցում: Այդ պահից ես՝ ես եմ:
