Մի քանի օր առաջ ռեստորանում ընկերուհուս ծնունդը նշելուց հետո որոշեցի հավաքել սեղանի մնացած ուտեստները՝ խորոված, երշիկեղեն․․․Անկեղծ ասած նրա ռեակցիայից ապշած մնացի
Մի քանի շաբաթ առաջ ընկերուհիս ռեստ որանում նշում էր իր ծննդյան օրը: Շատ լավ օր անցկ ացրեցինք, կերանք-խմեցինք, բայց սեղանին վերջում մեծ քանակությամբ ուտելիք մնաց: Երևի հյուրերը քչակեր էին:Ընկերո ւհուս առաջարկեցի մեզ հետ վերցնել ողջ սնունդը, որն ավելացել է: Ռեստորանում հնարավոր էր ձեռ քբերել մեկ անգ ամյա օգտագոր ծման կոնտեյներներ:Բայց ընկերուհուս զարմացած հայացքը բավական էր՝ նրա պատասխանը հասկանալու համար.
—Կարծու՞մ ես իմ տանը ուտելիք չկա: Իհարկե ոչինչ չեմ վերցնի:
Դե իր գործն է, թող մատուցողներն ու խոհարարները վերցնեն:
Եվս մի իրավիճակ
Մի անգամ ես, ամուսինս ու նրա աշխատ անքային կոլեկտիվը գնացել էինք քաղաքից դուրս: Եվ մար դիկ էին շատ, և սնունդը:Վեր-ջում, երբ սկսեցինք հավաքվել, ես մի քանի տոպրակի մեջ լցրեցի խորովածն ու երշիկեղենը:Մոտեցավ ամուսնուս կոլեգաներից մեկն ու ասաց.
-Ուզում եմ մի քիչ խորոված վերցնել, բայց ամաչում եմ:
Բայց ի՞նչ կա ամաչելու: Առաջին հերթին, եթե ոչ մեկ չվերցնի, ամբողջը աղբամանն է գնալու: Բացի այդ, երեկոյան արդեն քաղցած չես, իսկ երբ արթնանաս առավոտյան ու հայտնաբերես, որ ոչինչ պետք չէ պատրաստել, մի՞թե հիանալի չի լինի:Սրճարանում նույն-պես լինում է, որ ավելացածը տանում եմ ինձ հետ:Օրի նակ, երեխ աներս հաճախ մեծ պիցցա են պատվիրում, բայց 1 կտորից ավել չեն ուտում: Ինչու՞ թողնեմ: Ավելի լավ է կտանեմ տուն, հետո բոլորս կուտենք:
Իսկ դուք ի՞նչպես եք վարվում նման իրավիճակներում:
