Պաղպաղակ վաճառող աղջիկը չի կարող մեր տուն հարս գալ, ամոթ է,-ասաց կինս, երբ որդիս ասաց, որ պարրաստվում է ամուսնան ալ․․․Ես ումեն չափահաս որդի, ով չունի կին և երեխաներ։ Երբ նրան ասացինք, որ ցանկանում ենք թոռներ ունենալ, նա ի պատասխան մեզ ասաց
-Պետք է ամուսնանալ մեկ անգամ և ընդմիշտ։ Ես ուզում եմ այնպիսի սեր, ինչպիսին քո և հայրիկի սերն է:
Ես և ամուսինս ամո ւսնացանք,երբ ես 18 տարեկան եմ,և նա 20 տարեկան է և միասին ապրում ենք սիրով:Մենք ունենք մեր սեփական բնակարանը: Մի օր որդիս ասաց,որ իր ընկերոջ հետ գնում են Սոչի հանգստանալու, իսկ վերադառնալուն պես խոստացավ մեզ համար ևս հանգստանալու ուղեգրեր գնել: Նա եր բեք չի մոռացել մեր մասին:
10 օրանց, նա զանգեց և ասաց, որ հանդիպել է մի աղջկա, նա մանկատան սան է, կրթություն չունի, աշխատում է որպես պաղպա-ղակ վաճառող: Ես ցնցված էի, պաղպաղակ վաճառողը մեր որդուն համապատասխան զույգ չէ, այն էլ առանց կրթության, էլ չեմ ասում մանկ ատնից: Որդիս ասաց, որ նա շատ լավ աղջիկ է, ամենակարևորը գեղեցիկ ու բարի է:Ես մտածեցի, որդիս կվերադառնա, այդ ժամանակ կխոսեմ նրա հետ: Ամուսինը հանգիստ ընդունեց այս լուրը՝ ասելով.
-Թոռնե՞ր էինք ուզում, կլինի, իսկ կրթություն կօգնենք, որ ստանա:
Մենք չգիտեինք,որ որդուս վիճակված չէր տուն վերադառնալ՝ ինքնաթիռը վայրէջքի ժամանակ վթարի ենթարկվեց: Մի ակնթարթում մեր կյանքը ողբերգության վերածվեց:Մեր կյանքը դարձավ անհետաքրքիր ու միապաղաղ։Աիդպես ապրեցինք 20 տարի։Հիմա թոշա-կառու ենք, տանը նստած ենք, չենք աշխա տում: Օրե րից մի օր մեր դռան զա նգը հնչեց, ես բացեցի դուռը և մարմնովս դոզ անցավ՝ դռան շեմին կանգնած էր մի երիտասարդ, որ կարծես մեր հանգուցյալ որդին լիներ, իսկ նրա կողքին նրա կողքին մի գեղեցիկ ու բա-րետես կին:
Ես սկսեցի գո ռալ, լաց լինել, ամո ւսինս վազելով մոտե ցավ ինձ ու շոկի ենթար կվեց: Երիտասարդը ներկ այացավ և ասաց, որ իր կող քի կանգնածը մայրն է: Ես նրանց հրավիրեցի ներս, նստեցինք սեղանի շուրջ և սկսեցինք թեյ խմել։ Մայրը ասաց, որ որդուս հետ ծանոթ ացել է Սոչիում ավելի քան քսան տարի առաջ, այդ ժամանակ ինքը պաղպաղակ էր վաճառում։Նա ասաց, որ որդիս պատրաս-տվում էր ամուսնանալ իր հետ: Սկզբում նա մտածել էր, որ որդիս լքել է իրեն, հետո պարզել, որ նա մահացել է, բայց մինչ նրա մահա-նալը ինքը արդեն հղի է եղել:
Նա ասաց, որ այսքան ժամանակ չի ցան կացել գալ մեզ մոտ, քանի որ մտա ծել է, որ մենք կկարծենք թե իր նպա տակը մեր բնակարանն է:Այս ընթացքում նա հասցրել է քեռու օգնությամբ բարձրագույն կրթություն ստա նալ և այժմ աշխատում է որպես բժիշկ: Նա հավատա րիմ մնալով որդուս այս քան տարի չի ամո ւսնացել: Երբ որդին իմացել է, որ պապ և տատ ունի, և ցանկացել է հանդիպել նրանց:
Ես և ամուսինս նստած լուռ լսում էինք և չէինք կարող որևէ բառ ասել, ուղ ղակի հիացած նայում էինք թոռնիկիս և կարծես որդուս կար ոտն էինք առնում: Ամուսինս չկարողացավ իրեն զսպել և ասաց․
-Շնորհակալ եմ, որ որդուդ հետ մեզ այցելության ես եկել, բայց դու դա պետք է անեիր դեռ տարիներ առաջ։
Մենք որոշեցինք, որ հարսս և թոռ նիկս կտեղա փոխվեն մեզ մոտ: Մենք կապ րենք որպես մեկ ընտանիք: Այդ օրվանից մեր կյանքը դար ձավ գունագեղ, աշխույժ, երջ անիկ, մեր հարս-աղջիկը պարզվեց, որ պար կեշտ աղջիկ է:Այժմ պատրա ստվ ում ենք թոռնիկիս հարսան իքին: Որդուս բացակայությունը շատ ենք զգում, բայց թոռնիկս ինչ-որ չափով դա լրացնում է:
Սիրեք, հոգ տանել ինքներդ ձեզ և ձեր սիրելիների մասին, վայելեք հարա զատների հետ անցկացրած յո ւրաքանչյուր րո-պեն:
