Օրեր առաջ մի տարեց կնոջ հետ ծանոթացա ու իմացա, որ երեխաներ առհասարակ չունի․ Հարցրեցի՝ արդյո՞ք չի փոշմանել․․․Պատասխանը ինձ ուղղակի զարմացրեց
Վերջերս հարևանուհուս տանը ծանոթացա մի շատ հետքքրքիր անձնավորո ւթյան հետ:Անահիտը 70 տարեկան էր, բայց ընդհանրապես նման չէր իր հասակակիցներին: Խնամված, գեղեցիկ հանգնված, շպարված: Նա կիսվեց իր պատմությամբ: Անահիտը 20 տար եկան է եղել, երբ ամո ւսնացել է:Այդ ժամ անակ արդեն հստակ որոշել էր, որ կարիերան իր համար առաջին տեղում է:
Ամուսինն էլ սկզբում առանձնապես չէր ուզում երե խաներ: Բայց երբ լրա ցել էր կնոջ 30 տարեկանը, փոխվել էր, արդեն ամեն օր երեխա ունե նալու մասին էր խոսում:Անահիտն էլ՝ առանց երկար մտածելու, ամո ւսնալուծվել և երկրորդ անգամ է ամուսնացել: Երկրորդ ամուսինը նույնիսկ չէր փորձում բիզնեսում հաջողակ Անահիտին ներ-քաշել տակդիրների և խաղա լիքների աշխրահը: Նրանք միասին աշխա տում էին, հանգստանում, եղել են բազ-մաթիվ երկրներում և հիանալի կյանք են ապրել:
Անահիտի ամո ւսինը մահացել է 60 տարե կանում:Այդ ժամանակ վանից կինը միայնակ է: Հաճախո ւմ է երգի և կա-րուձևի խմբակներ, մարզասրահ: Ես չդիմացա և հարցրեցի, արդո՞ք ինքը չի զղջում,որ եր եխա չի ունեցել: Անահիտը ժպտաց և պատասխանեց.
-Ես մտորել եմ այդ հարցի շուրջ: Ոչ, չեմ զղջում, բոլորովին…Իմ բոլոր ընկերուհիներն ունեն երեխաներ, ամբողջ երիտասարդո ւթյունը կորցրեցին նրանց խնա մելու համար: Բայց այսօր նրանք ինձ նման միայնակ են: Տարբե-րությունն այն է, որ ես աշխատել եմ, և անհրաժետո ւթյան դեպքում կարող եմ վարձել մեկին, ով կխնամի ինձ, իսկ իմ ծանոթները նստած են չորս պատերի մեջ, տառապում են ձանձրույթից՝ առանց որևէ մեկի օգնության և աջակցության…
