Ես չեմ ցանկանում ապրել իմ ամուսնացած զավակների հետ․ Բարեկամներս ինձ մեղադրում են, առանց իմանալու պատճառները․․․
Արդեն մի քանի տարի առաջ ինքս ինձ համար որոշել եմ, որ չեմ ուզում ապրել ամուսնացած երեխ աներիս հետ, և համարում եմ, որ մեծահասակ երեխաները, առհաս արակ, պիտի առանձին ապրեն:Մի անգա մից նշեմ, որ խոսքս չի վերաբեվում այն դեպքերին, երբ այլ տարբերակ չկա:
Օրինակ, 2 տարի առաջ իրավիճակ ստեղծվեց, երբ աղջիկս ընտանիքի հետ մնաց դրսում,բնականաբար,նրանք որոշ ժամանակ ապ-րեցին իմ տանը, բայց հեռացան անմիջապես այն ժամանակ, երբ հնարավորություն ստեղծվեց:Ես սիրում եմ երեխաներիս և թոռնե-րիս, բայց նախընտրում եմ առանձին ապրել:
Ահա թե ինչու.
Ես ունեմ իմ գրաֆիկը՝ շուտ ժամի եմ պառկում քնելու և առավոտյան 4-ին արթնանում եմ,բարձր ձայնով հեռուստացույց եմ դիտում: Երբ բոլորը միասին են ապրում, պետք է ամեն հարցում հարմարվել մյո ւսների հետ:Սնունդի հարցո ւմ տարբեր նախասիրություննե-րը: Կարելի է բոլորի համար առան ձին պատրաստել, բայց այդ ժամանակ մթերք գնելն ու մի քանի տես ակի ուտեստ պատրաստելը ժամանակի հետ անտանելի է դառնում:
Տարբեր մոտեցումներ կենցաղին հարցերին և առհասարակ կյանքին: Ես արդեն մեծ եմ, չեմ սիրում աղմկոտ հավաքույթներ և տո-ներ: Բայց չէ որ երեխաներս դեռ ունեն դրա կարիքը, այնպես որ ավելի լավ է բավար արվենք միմ յանց տուն գնալով:Բացի այս ամե-նից անխուսափելի են վեճերը՝ ծնողն երի և երեխ աների միջև: Պարզա պես չեն կարող լիովին համերա շխ լինել երկու տարբեր սե-րունդ-ների ներկայացուցիչները: Ես չեմ հոգնեցնում նրանց իմ խորհուրդներով, նրանք էլ ինձանից չեն նեղանում:
Իսկ դուք կիսու՞մ եք իմ տեսակետը:
