Պապա՛, օգնիր, խնդրում եմ․ SMS ստանալուց հետո վազեցի նրա տուն.Ներսում հյուրերը զվարճանում էին,իսկ աղջիկս դռան առաջ՝ փողոցում, պառկած էր ինչպես անօթևան․․․Երբ աղջկաս հաղորդագրությունը ստացա՝ «Պապա՛, աղաչում եմ, օգնիր», մի վայրկյան անգամ չկորցրեցի ու ճանապարհ ընկա։ Մեկուկես տարվա լռությունը փոխվեց սարսափեցնող օգնության կանչով։
Երբ հասա բլրի վրա կանգնած առանձնատանը, ներսից դուրս եկող աղմուկն ու լույսերը ընդամենը կեղծ շքեղության ցուցադրություն էին։ Որպեսզի ինձ չնկատեն, տաքսիից մի քիչ հեռու իջա ու ոտքով մոտեցա տանը։ Ամեն քայլը ավելի էր ուժեղացնում իմ վատ կան խազգացումը։
Հետևի մուտքով ներս սահելով՝ տեսա մի բան, որ արյունս սառեցրեց։ Իմ սիրելի աղջիկ Աննան քնած էր կեղտոտ դռնափակոցի վրա, պատառոտված վերարկուով, ճիշտ ինչպես անօթևան։ Տան ներսում գտնվող հյուրերը նրա վրայով թռչկոտում էին՝ կարծես նա առ արկա լիներ։ Հանկարծ հայտնվեց փեսաս՝ ձեռքին գավաթ, ու առանց մի կաթիլ խղճի նրա կոշիկը սեղմեց աղջկաս որովայնին, հետո շրջվեց հյուրերի կողմը․
«Մի՛ ուշադրություն դարձրեք, սա մեր խելագար սպասուհին է»,— ասաց ու ծիծաղեց։
Այդ դաժան տեսարանը իմ մեջ բորբոքեց զայրույթը։ Ես լուռ սահեցի մարդկանց միջով, և երաժշտությունը լռեց, երբ բոլոր հայացքն երը ուղղվեցին ինձ։ Փեսայիս բռնեցի օձիքից, ձեռքից գավաթը խլեցի ու նրան դռնից դուրս շպրտեցի՝ ինչպես աղբի պարկ։ Ապա շրջ վեցի ապշած հյուրերի կողմը․ «Անմիջապես դուրս եկեք այստեղից ու հիշեք՝ ով է այս տան իրական տերը»։
Մի քանի րոպեում այդ շքեղ տունը ընկղմվեց գերեզմանային լռության մեջ։Կապ հաստատեցի հին ընկերներիս հետ՝ ոստիկանության ղեկավարների, և հաղորդեցի կատարվածը։ Քննությունը ցույց տվեց, որ փեսաս ոչ միայն բռնություն էր գործադրում աղջկաս նկատ մամբ, այլ նաև ապօրինի կերպով յուրացրել էր մեր ունեցվածքը։ Այդ գիշեր, երբ նրան ձեռնաշղթաներով դուրս էին տանում, նրա ստ երն ու ներողությունները արդեն ուշ էին։
Արդարությունը հաղթեց, և կեղծ հարստության դիմակի տակ եղած բոլոր կեղտերը դուրս եկան ջրի երես։ Երբ վերջապես աղջկաս գրկեցի, երկար ժամանակ անց առաջին անգամ նրա արցունքները վախից չէին, այլ՝ թեթևացումից։ Մենք լքեցինք այդ տունը ու վեր ադարձանք այնտեղ, որտեղ նրա տեղն էր՝ ինձ մոտ։ Հոր ամենամեծ ուժը իր երեխային պաշտպանելն է, և այդ գիշեր ես փրկեցի ոչ միայն աղջկաս, այլ նաև նրա արժանապատվությունը։ Նա արդեն ապահով էր, և այլևս ոչ ոք երբեք նրան չի վնասի։
